23 Mayıs 2017 Salı

Back to the Absurd and Beyond



This poem belongs to my travel blog,  otherchelebistravels.blogspot.com.tr,
but travellers who frequent that blog may actually be offended by it; whereas the intellectual readers of this blog will only be moved by the depth of emotion and sadness.


THE SOLIPSIST'S TRAVELS

T’is a world of mirrors,
Not one of horrors.
When you with yourself travel,
None of that “ where shall we dine? drivel.

You see mostly aspects of you.
And, every time the mirror shows a smiling you,
You say, “Why, thank you!”
“How do you do?”

What a surprise it is when the aspect is not you,
But a strange illusion, always called ‘Who?’
Which keeps creeping up on you,
In museums, on the mountains, the beaches and the blue.

It appears in lobbies,
And tiny cubbies.
Even on the front seats of taxi cabbies,
And transmits thoughts of things like rabies.

Still…., I like traveling with myself,
My one and only existential self.
And when they, the illusions ask:
“How do you enjoy the sun and the bask?”
I say, “You’re so right! When you are a crowd, t’is no mean task.”

1 Mayıs 2017 Pazartesi



Second Birthday of Kilic Arslan, celebrated in Chicago


Is this all you have for me?

Three generations
Even the Sons In Law

29 Nisan 2017 Cumartesi




Arya's Growing Up Pains


So far the only pain seems to be due to an insatiable appetite for mother's milk.

Unaware of What's to Come

Love and Care

Commitment

24 Nisan 2017 Pazartesi

GRANDCHILD II



Arya waited just the right period of time to inform Ceylan that she wished to arrive.


She joined us with  applause,

On a sunny day

defying all possibility of clouds

Eser's  use of social media and my days of

monkish contemplation,

Of all the things I hope to write

one day

about life

and living

and joy and love and

sharing





14 Aralık 2016 Çarşamba



SHARING THE GLORY

I received some unexpected presents today, despite the insignificance of the day or even the season.

There was money from my late uncle who passed away in 1958.

There was hope from my wife's great uncles who gave a sign of reparations for the issues they raised against my mother and her parents.

Finally, there were some forgotten memories of the joy of being amazed and amazingly happy brought to me by photographs and activities of my grandson.

So many generations, so many people who can and will give at times of their choosing whilst the "infinite game"* continues


* "Finite and Infinite Games," James P. Carse

9 Eylül 2016 Cuma

ANOTHER BIRTHDAY, Lost in the Annals of Superfluous History



Eser prepared this one for me, as she prepared so much for all of us in our family since we
silently and loudly made our vows in 1978.

https://animoto.com/play/KB10FqZbO4JK6ebEbdLAbg

27 Ağustos 2016 Cumartesi

ŞAİR ASAF HALET ÇELEBİ için, BANA NELER VERDİĞİNİ BİLMEDEN GİDEN AMCAM için




Eskitmek istemediğim eski yazı




ŞAİR ASAF HALET ÇELEBİ HATIRASI


Yaşlı, çok yaşlı adam gençliğinin batan güneşinin ışığıyla parlayan Üsküdar pencerelerine baktı. Başka tepeden, başka evden, başka gözden.

Kafessiz, cumbasız, lalasız, bahçıvansız evin yüksekliği korkuttu. Bahçede İncir, elma, armut, erik, hünnap, kızılcık, dut filan yoktu. Duvarlar arasında, sadece aynı güneşe erişme çabasındaki kiraz ile köklerini derinlere salamayan kayısı vardı.

İstim salan vapurlar yerine motor gürültüleri ebedi martılarla yarışırken, eskileri, en eskileri anmak da olabilir.

Kayıp kuyuların kenarındaki taşların akrepleri, kuytu defne ve akasya ağaçları altlarının rutubetli toprak-yaprak kokuları beynin düşünce hislerinin girift olduğu bölgelerinden dışarı çıkarken beraberlerinde insanlar, suratlar taşımadılar. Cansız insanları düşünmek hiç de istemeyen bendeki Amcamın hayali kendini sokmuş akrep cesetleri ve cansız nesnelerden oluştu.

Camların parlaklığı gitti.


Ahmet Cafer Çelebiler

Haziran, 2008











Ve bir de yeniö hep yeni yazı :


ŞAİR ASAF HALET ÇELEBİ


Masal duymayıp, okumayanları masal dünyalarına taşıyan;

Bilinemeyenin bilinemediğinden gelen tadını damağa veren;

Anlaşılmayan yaşam sorularının yaşamın parçası olduğunu hissettiren;

Bütün insan ve “nedircikleri” seven;

Çaba göstermeden, acı-tatlı ayırımını yok ederek gülümseyip gülümseten;

Eskiyi yeni, yeniyi eski yapıp zamanı durdurup içinden geçen

Şair insan şair.


Temmuz, 2015